Menu
Onverwachte verbindingen: van Coca-Cola tot dementievriendelijkheid

Onverwachte verbindingen: van Coca-Cola tot dementievriendelijkheid

Toen ik vorig jaar aanwezig was bij een presentatie van Michael Porter, vond ik het eerste deel van zijn college eigenlijk het meest interessant: hij ging in vogelvlucht door de geschiedenis van filantropie en ‘goeddoenerij’ van de industrie. Hoe die ontwikkeld was van goederen doneren aan armlastige arbeidersgezinnen (van huizen tot voedselpakketten), via miljarden donaties in ‘derde wereldlanden’, naar hulp op welke manier dan ook bij het zelf ontwikkelen van een goede en gezonde landelijke economie. En in die laatste ontwikkeling zit wat Porter betreft de waardegedreven economie. Coca-Cola mag best winst maken, als het bedrijf die winst dan maar voor een gedeelte ook gebruikt om in de samenleving de juiste dingen te doen. De farmaceutische industrie moet natuurlijk de dure ontwikkelkosten mogen terugverdienen, maar wel met oog voor de vraag van de samenleving naar goedkopere medicatie daar waar het kan. Enzovoorts.

Wat hij eigenlijk zegt: harde cash verdienen mag nog steeds, maar we verwachten als samenleving wel steeds meer dat er voor de individuele burger een waarde achteraan komt. En dat gebeurt steeds vaker. Ook in Nederland!

Blog_Robuust_1_2.jpg
Winstgericht inspelen op waarden

Aan de rand van het zwembad neem ik graag de supermarktblaadjes door. Gewoon als leesvoer, omdat het nu eenmaal lettertjes zijn. Dat is tenslotte een waarde voor mij. Maar ook om inspiratie op te doen. Want geloof me, na inmiddels bijna tien jaar op gezette tijden pasta en rijst eten met alweer diezelfde rode, witte of gele saus, wil je echt wel eens wat anders…

Het valt me al geruime tijd op dat onze grote landelijke supermarktketens de waarde ‘gezond en gezondheid’ hebben ontdekt. Waar het een tijdje geleden vooral ging over lekker, veel en gemakkelijk, gaat het nu vooral over gezonde lunchtrommels, tussendoortjes en snelle verantwoorde avondmaaltijden. Het liefst allemaal zelfgemaakt, dus geen pakjes of zakjes meer. Hun voorverpakte salades natuurlijk nog wel. Het lijkt ook wat minder hypegevoelig te zijn geworden. Niet ‘alleen maar koolhydraatarm’ of die ‘vogelzaadjes waar je niet zonder kunt’. Nee, een mix van allerlei gezonde stijlen is de trend. En dat is dus ingegeven door waarde!

De detailhandel speelt in op onze behoefte aan deze gezonde waardegedrevenheid en maakt daar tegelijkertijd winst op. In mijn ogen geen probleem, want het mes snijdt aan twee positieve kanten!

Dat levert Appie meer klanten op

Nog een voorbeeld. Albert Heijn traint zijn medewerkers op dementievriendelijkheid, zodat hun winkels ook voor de oudere mens aantrekkelijk blijft. In een aantal vergrijzende dorpen in Zeeland maakt dat het dorp toch wat vriendelijker. Niet alleen de mens met dementie heeft hier namelijk profijt van, de gehele bevolking van zo’n dorp krijgt meer grip op de termen zelf- en samenredzaamheid. Het zal Appie ongetwijfeld meer klanten opleveren, en vooral meer tevreden klanten. Voor Albert Heijn zelf zit daar natuurlijk de meerwaarde.

Als zorginstelling lokaal boodschappen doen

Of neem de Jumbo. Die sloot samen met Intrakoop een contract af voor de 600 zorginstellingen die horen bij Intrakoop. Vanaf nu kunnen deze zorginstellingen online hun bestellingen doen bij Jumbo. Hun lokale supermarktmedewerker komt de bestelling brengen naar de instelling. Jumbo hanteert hierbij de regel dat er een vaste medewerker uit het team gekoppeld wordt aan de instelling, zodat bewoners een vast gezicht te zien krijgen. Jumbo garandeert ook voor deze bestellingen hun ‘7 zekerheden’-regels. Een ontwikkeling die helemaal past in de richting van lokaal denken. Veel zorginstellingen doen hun boodschappen niet meer bij een Sligro, maar kiezen voor de lokale supermarkt, gewoon omdat het kan en ook binnen het budget past.

Die waarde verdient ook in de zorg aandacht

Wat mij betreft mogen zorgaanbieders in Nederland ook wel eens wat meer denken als een  Jumbo en een Albert Heijn. En nee, daarmee bedoel ik niet dat we van de zorg een volledige zelfregulerende markt moeten maken. Het draait om de waarde van het individu die een stuk meer aandacht verdient in de zorg. De verbinding tussen de (partijen in de) markteconomie en partijen in de gezondheid is nieuw. Zou het niet mooi zijn als we die met elkaar weten te verbinden? Dat start bij onszelf. Ga deze onverwachte verbinding aan. Het brengt een beweging op gang die voor iedereen waardevol kan zijn!

Publicatiedatum: 13 september 2017
Categorie: Onverwachte verbindingen
Terug